Hoe ik als theeleut een koffie apparaat miste

In mijn laatste baan stapte ik binnen met in m’n hoofd “hier ga ik vijf jaar werken”. Ik had al diverse kortdurende banen achter de rug en m’n CV begon een aardig allegaartje te worden. Die overtuiging was behoorlijk zelf saboterend. Want eigenlijk wist ik al na een maand dat ik daar niet op m’n plek zat. Het werk was minder creatief dan me was voorgeschoteld en met de collega’s op de afdeling was niet echt een connectie. Maar ja, die overtuiging he?

Dag werkplezier

Dus probeerde ik er wat van te maken. Ik deed een opleiding en probeerde intern een andere functie te krijgen maar werd niet gehoord. Toen m’n eerste zwangerschap uitliep in een miskraam werd daar opz’n zachtst gezegd onhandig op gereageerd. M’n werkplezier kreeg een hele flinke duw daardoor. Toen ik opnieuw zwanger werd telde ik dan ook af naar m’n verlof.

Puzzelstukjes op zijn plaats

Tijdens dat verlof stuitte ik op een tekort; mooie zwangerschapslingerie in mijn maat was nauwelijks verkrijgbaar. Toen leken ineens alle puzzelstukjes op zijn plaats te vallen. Ik was toch opzoek naar werk waarin ik creatief en commercieel bezig kon zijn? Dan ga ik dat gewoon zelf verkopen! Bovendien kon ik op deze manier veel meer thuis bij mijn kinderen zijn. WIN-WIN-WIN dus! Ik had geen ervaring met verkopen online, geen ervaring in lingerie (anders dan het zelf dragen er van) maar toch sprong ik er in. Vol overtuiging.


Ik leerde alles wat er te leren viel en stak al mijn geld, tijd en liefde in die webshop. En dat werkte – vergeef me de woordspeling – als een tiet. Vijf jaar lang runde ik die webshop. Ik groeide groter door actief in te zetten op social media. Dat bleef niet onopgemerkt; mijn nieuwsbrievenbestand groeide tot bijna 10.000 inschrijvingen en alle grote bladen wisten me te vinden voor hun publicaties.

Eén ding miste

En toch miste ik één ding dat ik in die baan wel had; het koffie apparaat. Toch vreemd voor iemand die sloten thee en nooit koffie drinkt vind je niet? Maar ik miste vooral de contacten. Zowel inkoop als verkoop vond allemaal online plaats en dus gingen er dagen voorbij dat ik niemand anders zag of sprak dan de gastouder die overdag op m’n meiden paste. (achter m’n relatie had ik toen inmiddels een punt gezet).

Met Dauw & Doel combineer ik niet alleen de kennis die ik heb opgedaan over social media met wandelcoaching; ik wil je ook graag een “koffie apparaat” aanbieden. Zodat jij als ondernemer kunt bijkletsen met collega ondernemers, je frustraties kunt delen, leren van elkaars fouten, het wiel niet opnieuw hoeft uit te vinden en successen samen kunt vieren.

Jouw droombedrijf als Doel

Speciaal daarvoor maakte ik de groep Jouw Droombedrijf als Doel zodat jij geen koffie apparaat hoeft te missen. Doe je met me mee?


Eva den Doelder - Dauw & Doel

Ik help ondernemers over hun online drempels door offline wandelcoaching. Ik combineer de ervaring die ik opdeed met mijn webshop met mijn liefde voor social media en wandelen. Ik wil jou als ondernemer laten zien dat jij en je bedrijf kunnen groeien als je jezelf durft te laten zien op social media.

Ik ben gecertificeerd TRIA wandelcoach.

14 thoughts on “Hoe ik als theeleut een koffie apparaat miste

  1. Mario Beantwoorden

    Ik ga er eens over nadenken. Ik heb gewoon een baan en doe alles naast mijn werk als ‘hobby’

    Als ik tijd over heb besteed ik die aan mijn vrouw en die lust geen koffie hihi

    Even serieus nu haha ik vind het wel een waanzinnig idee, netwerken via zo’n groep en respect voor je verhaal en wat je bereikt hebt!

  2. Yvonne Beantwoorden

    Wat leuk om te lezen hoe van ’t één het ander kwam en je vanuit een kantoorbaan naar een webshop ging. Fijn dat je zo dingen kon combineren met je nieuwe gezinnetje. En ik snap dat je dan als theeleut toch het koffie-apparaat mist. 🙂

  3. Gerdi - Blond&Bruin Beantwoorden

    Ik zou ook echt niet zonder m’n reallife collega’s kunnen. Ik hou van pauze in gezelschap en lekker dom doen. Maar de online contacten die ik heb door het bloggen vind ik ook heel waardevol en van een heel ander niveau. Ik vind het heerlijk om dit te kunnen combineren.

  4. stefaan De Winter Beantwoorden

    Ik heb ook net de stap gezet om mijn ontslag te geven en van een team verband naar een veel kleiner team waar ik uiteindelijk vooral alleen op de baan ben. Ergens ben ik ook wel schrik voor de eenzaamheid maar toch is de stap een opluchting… tijd zal wel raad brengen 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *